Infolinia: 22 880 90 80

Rezonans magnetyczny

Jest to badanie wykorzystujące silne pole magnetyczne i fale radiowe do uzyskania obrazów ciała ludzkiego. Pole magnetyczne jest uzyskiwane w różnych typach magnesów: stałych, oporowych i nadprzewodzących. Magnesy te różnią się konstrukcją i natężeniem wytwarzanego pola, ale wszystkie wykonują badania MR.

Natężenie wytwarzanego pola magnetycznego warunkuje możliwości diagnostyczne aparatu. W praktyce klinicznej stosowane są aparaty o natężeniu pola magnetycznego wynoszącym od 0,1 do 3,0 Tesli; jedynie aparaty wysokopolowe pozwalają na wykonywanie spektroskopii, badań czynnościowych, czy ultraszybkich badań naczyniowych.

Obok diagnostycznych możliwości systemu MR ważnym zagadnieniem jest komfort pacjenta w czasie badania, oraz dostęp do pacjenta, warunkujący wykonywanie procedur inwazyjnych. Pod względem konstrukcji obudowy wyróżnia się dwa rodzaje aparatów MR: systemy otwarte, w których możliwy jest dostęp do pacjenta z trzech stron w czasie badania oraz systemy zamknięte, w których pacjent umieszczany jest w tunelu w obudowie magnesu.

Magnes aparatu MR wytwarza stałe pole magnetyczne. Oprócz magnesu system rezonansu magnetycznego tworzą cewki gradientowe, służące do przestrzennego zróżnicowania pola magnetycznego w podstawowych trzech płaszczyznach, co jest konieczne do uzyskania obrazów warstwowych. Ubocznym efektem pracy podsystemu gradientowego jest hałas, mogący być bardzo uciążliwy dla badanego pacjenta. Do wytworzenia sygnału rejestrowanego przez system wykorzystywane są cewki, będące nadajnikami i odbiornikami fal elektromagnetycznych o częstotliwości radiowej (RF). Aby uzyskać dobry odbiór sygnału z ciała ludzkiego system MR musi być odizolowany od wszelkich zewnętrznych fal elektromagnetycznych. W tym celu aparat MR musi być umieszczony w specjalnym pomieszczeniu w tzw. klatce Faradaya.

Odbierany sygnał z ciała ludzkiego jest wzmacniany, a następnie przekształcany i rekonstruowany w obrazy przez system komputerowy.


Istnieje wiele różnych rodzajów badań rezonansu magnetycznego. Rodzaj badania zależy od badanego odcinka oraz wskazań diagnostycznych.

Obrazowanie MR jest obecnie stosowane w diagnostyce wielu narządów. Początkowo było wykorzystywane głównie w diagnostyce schorzeń centralnego układu nerwowego, w tym chorób onkologicznych, zapalnych, chorób demielinizacyjnych ale również zmian zwyrodnieniowych i degeneracyjnych kręgosłupa.

Inne wskazania do badania MR są następujące:

  • zmiany chorobowe w rejonie twarzoczaszki
  • choroby układu kostno-stawowego
  • patologia tkanek miękkich
  • szczegółowa diagnostyka sutków 
  • choroby układu sercowo-naczyniowego
  • miednica mała, ze szczególnym uwzględnieniem chorób onkologicznych narządu rodnego i gruczołu krokowego
  • w wybranych przypadkach, jako badanie uzupełniające do tomografii komputerowej, rozstrzygające wątpliwości diagnostyczne, zwłaszcza w chorobach rejonu jamy brzusznej w tym wątroby i innych narządów miąższowych.

Obrazowanie metodą MR pozwala na uwidocznienie układu naczyniowego bez podania środka kontrastowego, metodą MRA TOF lub w sposób bardziej precyzyjny po podaniu kontrastu dożylnie.

Metoda MR pozwala też na obrazowanie dróg żółciowych (cholangio MR) czy układu moczowego (urografia MR) bez konieczności podawania środków kontrastowych.

Masz pytania? Skontaktuj się z nami!

22 880 90 80